Deklaracja Ideowa XXXII Zjazdu ZHP

„Bądźmy czytelni, Bądźmy widoczni, Bądźmy otwarci”

Doświadczenie na różnych polach wskazuje, że są pewne mielizny, których należy unikać przy spuszczaniu na wodę naszego statku – Skautingu, aby się nie rozbił, przeradzając się w przedsiębiorstwo, lub nie zabłąkał w ślepe kanały, które nigdy nie prowadzą na otwarte morze.(...) Nie jest skauting organizacją dobroczynności dla osób z towarzystwa, prowadzoną dla dobra biednych dzieci. Nie jest szkołą
z ograniczonych programem i przepisami egzaminów. Nie jest brygadą oficerów i żołnierzy. Nie jest ajencją posłańców dla wygody publiczności. Nie jest wystawą, na której osiąga się powierzchowne wyniki przy pomocy zapłaty w postaci odznak honorowych, medali itp.
To wszystko dotyczy strony zewnętrznej, podczas gdy wychowanie skautowe buduje się całe od wewnątrz.
„Wskazówki dla skautmistrzów” Naczelnego Skauta Świata

Harcerstwo istnieje na ziemiach polskich od dziewięćdziesięciu lat. W tym czasie miliony dziewcząt i chłopców przeżyło niezapomnianą harcerską przygodę swojego życia.
Harcerstwo jest czymś więcej niż organizacją młodzieżową. To spontaniczny ruch społeczny, kształtujący postawy i charaktery, wychowujący gorących patriotów i aktywnych obywateli. Harcerstwo to służba definiowana przez odpowiedzialność, wewnętrzne przekonanie i aktywność społeczną, to braterstwo i praca nad sobą. Wszystko po to, aby jak najlepiej poznać otaczający nas świat i pozostawić lepszym, niż go zastaliśmy.

Głębokie przemiany społeczne, ustrojowe i gospodarcze zachodzące w naszym społeczeństwie mają znaczny wpływ na funkcjonowanie Związku Harcerstwa Polskiego. Zmieniają się także postawy oraz potrzeby dzieci i młodzieży. Chcąc sprostać oczekiwaniom młodych ludzi i wyzwaniom współczesnego świata, stanęliśmy przed koniecznością wzmocnienia i przebudowy organizacji, dokonywanych w taki sposób, aby zachować wyjątkowy charakter i kształtowaną przez lata tożsamość Związku Harcerstwa Polskiego.

Misją Związku Harcerstwa Polskiego jest przyczynianie się – przy pomocy metody harcerskiej – do rozwoju młodych ludzi w taki sposób, aby w pełni mogli wykorzystać swoje możliwości duchowe, intelektualne, społeczne, emocjonalne i fizyczne jako jednostki i jako odpowiedzialni obywatele – członkowie wspólnot lokalnych, narodowych i międzynarodowych.

Realizacja misji oznacza konieczność wzmocnienia wychowawczego charakteru naszej organizacji, precyzyjnego definiowania celów wychowawczych w oparciu o kanon harcerskich wartości i współczesnych wyzwań. Konieczne jest również wzmocnienie priorytetowej pozycji i autorytetu drużynowego, jako głównego harcerskiego wychowawcy oraz podkreślenie znaczenia metody harcerskiej w realizacji celów wychowawczych harcerskiej wspólnoty.

Podstawowym celem harcerstwa jest wspieranie wychowania młodego człowieka w oparciu o uniwersalny i niezmienny kanon harcerskich wartości, zapisany w Obietnicy i Prawie Zucha, Przyrzeczeniu i Prawie Harcerskim oraz w budowanej przez dziewięćdziesiąt lat kulturze organizacji. Wyrażają one ideał i kodeks postępowania oraz kształtują styl życia wszystkich członków ruchu harcerskiego. Niezbędna jest przy tym wiarygodność członków i całej organizacji, czyli zgodność czynów z przyjętymi wartościami. ZHP ma więc charakter wspólnoty, w której zuch, harcerz, instruktor, działając we wspólnocie, wybiera własną drogę realizacji harcerskich ideałów.

Siłą harcerstwa było i jest trafne odczytywanie aktualnych wyzwań i program, odpowiadający zmieniającym się potrzebom społecznym. Ponieważ harcerstwo jest ruchem, umie właściwie dostosować się do zmiennych warunków i jest elastyczne w sposobach działania, jakimi się posługuje, aby osiągać cele wychowawcze. Ta dwoistość - wierność ideałom i wrażliwość na zmianę warunków - jest źródłem siły organizacji.



 1 2 3 



Patrz także: